Monitoreak kanpamentuko ustezko krisi baten kudeaketan murgiltzen dira

Eskubeltzeko begirale taldeak bere barne formakuntzei eskaini zien martxoaren 24tik 26rako asteburua. Asteburu hau urtero errepikatzen da, taldearen beharrizan batzuei erantzuteko helburuarekin. Kasu honetan, Tertangan izan zen, monitore askorentzat leku ezaguna, duela ia bi urte bertan amaitu baitzuten prozesua.

Lehen formakuntza saioa larunbat goizean hasi zen eta Manu Basantak eman zuen, taldeko monitore ohia eta gaur egun asabak dena. Formakuntza horri esker, taldeak jarraipen eta akonpainamendu baten arteko desberdintasunak ezagutu ahal izan zituen, eta, batez ere, behar bezala egiteko gako batzuk eskuratu zituen. Atsedenalditxo baten ostean, taldeak asteburuko bigarren prestakuntzarekin jarraitu zuen: Fedearen pedagogia. Hau ere Manu Basantak eman zuen eta fede aukera adar guztietan behar bezala lantzeko oinarriak ezartzea bilatzen zuen. Fedearen bost dimentsioak ere ezagutu zituzten dinamika batzuen bidez.

Arratsaldean, Gonzalo Lozak, Eskubeltzeko egungo monitoreak, emandako formakuntza jaso zuen taldeak. Prestakuntza horren helburua lantalde batean ohitura osasungarriak hartzea eta arazoak detektatzen eta zuzentzen jakitea zen. Azalpen teoriko-praktiko baten ondoren, kanpamentuko krisi baten simulazio bat hasi zen denbora errealean. Simulazio horrek arazo baten aurrean jarri zituen monitore guztiak, eta erabaki asko hartu behar izan zituzten arazoa konpontzeko. Taldea kanpamentuan zegoen trebeak baten deia jaso zuenean. Adarkide bat zaurituta zegoen eta adarraren parte bat galdurik zegoen. Krisiak aurrera egin ahala, komunikabideei, gazteen familiei, delegaritzari, … aurre egin behar izan zuten. Azkenean, krisiaren kudeaketa ebaluatu zuten, antzeko zerbaiti aurre egin behar izanez gero, denak batera joan zitezen.

Larunbateko gaubela Gizarte Karguak programatu zuen. Rol-playing bat izan zen, non begirale bakoitzak politikari bat antzeratu zuen eta egungo lege-proposamen batzuen aurrean jarrera bat hartu behar zuen, berak egingo lukeen bezala.

Biharamunean, gosaldu ondoren, azken saioa hasi zen. Iñaki Gutierrezek, taldeko gurasoetako batek, lehen sorospenei buruzko formakuntza eman zuen, eta, besteak beste, monitoreek bihotz-biriketako bizkortzea egiten eta desfibriladore bat erabiltzen ikasi zuten. Botikin batean zer eraman behar duten eta zer ez hausnartu zuten ere.

Prestakuntza asko jaso zituzten egun pare batean, baina horiek guztiak oso erabilgarriak izan ziren Eskubeltzeko begirale baten egunerokotasunerako, bai taldearen barne-lanean, bai gazteekiko harreman zuzenean.